-: So be its :-

Because I’m wrongdoer ??

                    เฮ้อ~ผมน่ะเพื่อชีวิตผมมากเลย  ///เรื่องอะไรน่ะหร้อ?//  ผมไม่รู้ผมคิดมากไปเองหรือเปล่า เพราะผมไม่ดีหรือเพราะผมผิด  เรื่องเล็กๆน้อยๆ ในวันนั้น....

ณ ห้อง 321  เวลาเย็น              

                       อีก 2 วัน ห้องผมต้องไปเดินรณรงค์ เพราะโดนอาจารย์บังคับ  ห้องผมเลยต้องรับกรรม ทั้งๆที่มันเป็นหนี่ของสายศิลป์แท้ๆ

“แล้ววันนี้จะไปช่วยเขาทำงานที่บ้านนั้นไหม” เสียงเรียบถามผมขณะที่กำลังหยิบกระเป๋า

“ไม่รู้สิ ไม่น่าจะไปนะ วันนี้ติดเรียนด้วยสิ” ผมตอบกลับพลางคิดในใจว่าผมจะเจียดเวลาไปได้หรือเปล่า

“โห~ ไม่ไปช่วยกันหน่อยหร้อ” คนถามขมวดคิ้ว

“คงไม่ได้อ่า  งานเหลือเยอะไหมล่ะ”

“ไม่รู้ดิ คงไม่เยอะหรอกมั้ง แล้วจะไปไหมอ่ะ”

“ไม่อ่า” ผมว่าเสียงเรียบ              

                 ใจจริงผมก็ไม่อยากไปจริงๆหรอก เพราะไปที่ไรน่ะ เล่นกันมากกว่า - -* แต่คราวนี้ผมไม่ว่างจริงๆ

“โห่น้ำใจอ่ะ มีไหมมมม!!!” คนพูด ทำเสียงเชิงเล่น

“ฮ่า ๆ ๆ นั่นดิ มีไหมๆ?”               

                       ถ้าเป็นคนอื่นคงไม่คิดอะไรกับคำพูดพวกนี้หรอก แต่......เพราะผมรู้จักเธอ  คำที่เธอต้องการสื่อจริงๆน่ะ มันก็คือคำว่า “คิดจะช่วยเขาทำบ้างไหม” ต่างหากล่ะ  มันคือสิ่งที่เธอบอกกับผมจริงๆ เย็นวันนั้น  ไม่รู้ผมคิดอะไร ผมโดดเรียนคับ ///โดดไปที่ไหนนะหรอ?///  ที่บ้านหลังนั้นไงที่ๆเธอคนนั้นอยู่ ผมกำลังไปหาเธอ ไปเซอร์ไพร์เธอ              

                 ....ไม่มี....เธอไม่อยู่......  ///อีกแล้วหรอ?///  ผมลืมเรื่องแบบนี้ไปได้ไงกัน  เธอไม่มาไม่ใช่เรื่องแปลก ///เหมือนกับปีที่แล้ว///  ปีที่แล้วเธอก็บอกว่าเธอจะมาช่วย ///แต่เธอก็ไม่มา///  ครั้งที่ 2 แล้วหรือเนี่ย  ทุกอย่างมันวนเวียนเหมือนเดิม เหมือนเดิม...  

 เมื่อ 1 ปี ที่แล้ว

“ไปเปล่าเย็นนี้” เสียงเรียบถามผมเหมือนเย็นวันนี้

“ ม่ายย~ ติดเรียนนน -0-“ ผมหาววอดๆ เพราะผมดันหลับในชั่วโมงแล็ป             

                ///ติดเรียน...///  ไม่ใช่ข้ออ้างของผมนะครับ ผมมีเรียนจริงๆ  และเหตุการณ์มันก็ลงเอยเช่นเดิม  ผมโดดเรียนเหมือนเดิม  ไปหาเธอเหมือนเดิม และ....เธอก็ไม่อยู่เหมือนเดิม......                มันเป็นเรื่องที่น่าเศร้าไหมครับ เพราะผมผิดหรือเปล่า ที่ไม่บอกเธอว่าผมจะไป?  ผมผิดใช่ไหม ที่โกหกว่าผมไม่ไป? ผมผิดใช่ไหม ที่กลัวเธอจะหาว่าแล้งน้ำใจ?   เพราะผมผิด หรือว่าเพราะอะไร?? 

 

ฮยองผมมาหรือยังฮะ?? คูวฮยอง 

 

 

1.สวัสดี พร้อมหรือยัง ? 

ถ้าไม่พร้อมล่ะฮะ

   2.คุณเป็นใคร ? ชื่ออะไรอ่ะ 

- ผมคงไม่ใช่เอเลี่ยนหร๊อกก //โดท ฮะ

   3.วันเกิดคุณวันที่เท่าไหร่ ?

- 1/12/1993

  4.นิสัยของคุณเป็นแบบไหนกัน ? 

- -*-เป็นแบบที่เห็นอ่ะฮะ

 5.ขนมหวานที่คุณชอบเป็นแบบไหน 

- ทาร์ดไข่ฮะ

  6.ถ้าเป็นไปได้ของขวัญวันเกิดอยากได้อะไรมากที่สุด ?  

- ผมไม่รู้ฮะ ^^

  7.สีที่ชอบล่ะ 

- ฟ้า กับขาวฮะ

  8.ใช้มือถือรุ่นอะไรอ่ะ ? - ผมไม่ได้ใช้ฮะ    9.ชอบภาษาอะไรมากที่สุด ? 

- อังกฤษ เกาหลี ฝรั่งเศส สเปน = = 2 ภาษาหลังมันทำให้ผมสับสน

 10.ตื่นนอนกี่โมง 

- ถ้าไปโรงเรียนก็เช้าอยู่นะฮะ

  11.รูปภาพที่แสดงถึงความเป็นตัวคุณเอง  

- ผมไม่รู้ฮะ

  12.คำอะไรที่เหมาะกับตัวเองมากที่สุด 

- อะไรที่ทำให้ผมมีความสุข ^^

  13.คติมีมั้ย 

-มีฮะ

  14.คติอะไรล่ะ ? --คนเราทำอะไรมักจะมีเหตุผลเสมอ  15.มีการ์ตูนที่ชอบมั้ย ? เรื่องอะไรล่ะ 

-มีฮะ > < รีบอร์นแล้วก็เยอะแยะอ่าฮะ

  16.ชอบเกาหลี หรือ ญี่ปุ่น ? 

-เกาหลีมั้งฮะ

  17.ชอบเลขอะไรอ่ะ 

-4

   18.อายุเท่าไหร่เนี่ยลืมถาม 

-17 ฮะ หยกๆ

    19.ความสูงเท่าไหร่อ่ะ 

-ผมไม่บอก -*-

   20.เหนื่อยยัง ? 

-นิดนึง

     21.ยังเหรอ ? 

-ก็ ผมบอกว่า นิดนึงอ่ะ = =

    23.ชอบไปเที่ยวที่ไหน ? 

-ทะเลฮะ ที่ๆคนน้อยๆ ที่ๆผมได้ไปกับน้องสาวไงฮะ ^^

   24.ทะเลกับป่า เลือกที่ไหนล่ะ เพราะอะไรด้วย 

-ทะเลฮะ เพราะมันสดชื่นกว่า(ป่า)

  26.มีแฟนมั้ย ? 

-ตอนนี้?? ไม่ฮะ ไม่มี

    27.ถ้าไม่มีเนี่ย เมื่อก่อนเคยมีแล้วโดนทิ้งหรือเปล่า - -? 

- ผมจำไม่ได้

   28.ชอบกินอะไรเป็นพิเศษ 

-กิน ไอศครีมกับช็อคโกแลตฮะ > <

   29.ปีใหม่มีโปรแกรมเที่ยวไหนยัง 

-มีแล้วฮะ

    30.ใครเป็นคนคิดแท็คเนี่ยอยากรู้ - -‘ - ผมก็ไม่รู้แต่ผมก็อปฮยองมาฮะ     31.ไอศกรีมรสที่ชอบ 

-ทุกรสฮะ แต่ถ้าให้ดีผมขอช็อคโกแลตราดคาราเมลฮะ

   32.ร้านอาหารที่ไหนไปแล้วถูกใจสุด ๆ 

-  *-* ผมไม่ชอบกินข้าวฮะ

    33.ไม่มีอะไรถามแล้วล่ะ - เห็นด้วยฮะ เพราะมันเยอะแล้วนะเนี่ย -*-     34.ยังไงก็ ช่วยส่งแท็คให้ สัก 6 คนทีสิ นะ ^^ 

-ผมไม่ส่งฮะ ^^

    

35.ขอบคุณที่ช่วยตอบแท็คจ้า ไว้เราเจอกันแท็คหน้านะ !

- ผมจะไปก็อปฮยองผมต่อ 

edit @ 30 Dec 2009 20:14:45 by Domain_Dote

-  - * ผมหายไปนานไหมเนี่ย

อยากจะมาแพล่มเรื่องน้องสาวนิดนึง ^0^

(พี่ที่ไม่ดี เอาน้องมาแปะหน้าเวป 555+)

แห่มๆ เข้าเรื่องๆ

                ผมมีน้องสาวอยู่คนนึง ตอนนี้เธออายุ 16 แล้ว อีกไม่นานก็จะ 17 แล้ว (เธอเกิด 2536) คงจะคิดใช่ไหมละครับ โฮ้วว  อมิโก้  โอโตเค๊ๆ  cold eye baby   อ่า โทษครับ ลืมตัวๆ แหะ พอดีผมฟังเพลงอยู่พอดี :} ต่อๆ คงจะคิดกันใช่ไหมครับ เด็กอายุ 17 คงจะโตแล้ว  (ป้าบๆ ตื่นเหอะ) น้องผม 7 ขวบครับ !! >[o]<

          ผมไม่ได้พูดเองเออเองนะ ความเห็นส่วนรวมจากเพื่อนๆรอบข้างมัน  สรุปว่า ...น้องผม(สมอง)ยังไม่โตครับ...    อาจจะเป็นเพราะนิสัยขี้อ้อนด้วยละมั้งครับ (แต่ถึงน้องผมมัน 7 ขวบ แต่มันเฟรนดี้นะครับ เพื่อนตรึม) และเพื่อนของน้องผมเนี่ยแบบ =__________= เอาแบบนอกโรงเรียนก่อนนะครับ ป้าครับ ลุงครับจะทำอะไรน้องผมมม!! อายุแต่ละคน มีถึงยายด้วย T^T (น้องผมมันเข้ากับคนแก่ได้ดีกว่า โดยเฉพาะคนหน้าตาใจดีๆเนี่ย ของชอบมันเลย มันกลัวคนหน้าดุครับ โดนใครดุทีเขื่อนแตก * * ) ส่วนเพื่อนๆในโรงเรียนก็มีแบบ  โอ๊ยย ผมอยากจะบ้า เอางี้ผมเขียนบทคำพูดคร่าวๆของน้องผมให้อ่าน

“ป้าT. ~ ดูนี่ให้หนู M. หน่อยสิ” ครับอะไรประมาณนี้ แล้วก็ประโยคที่เธอมักจะงัดมาใช้บ่อยๆ มันเป็นภาษาฝรั่งเศสอ่ะ ผมจำไม่ได้ว่าคำว่าอะไร แต่มันแปลว่า  “แล้วพี่ไม่รักหนูแล้วหร้อ?”  พร้อมทำสายตาอ้อนวอน(ในสิ่งที่กำลังขอร้อง)  ถ้าตอบว่า “ไม่”  เธอก็จะ “จิ๊” พร้อมกับหน้าไม่พอใจ แล้วผมก็จะโดนงอน  (แล้วมันจะถามผมทำไมอ่ะ ตอบไม่ดีก็งอน ไม่มีทางเลือกเลย ฮ่าๆๆ) ส่วนถ้าเป็นเพื่อนที่อายุน้อยกว่าเนี่ย พวกน้องๆน่ะครับ มันจะทำเป็นแบบฟอร์มว่ามันอายุแก่กว่านะ แต่น่าเสียดายครับยิ่งมันทำแบบนั้น แม่งยิ่งคร๊อดเด็กกว่าน้องๆเข้าไปอีก

 

            อีกเรื่องนึง ที่เจ้าตัวไม่ขำแต่คนอื่นขำครับ ฮ่าๆๆ (ขอขำอีกที-*-) คือว่าวันก่อนนู้นน น้องผมตั้งใจทำข้าวกล่องไปให้เพื่อนคนหนึ่งครับ(เพื่อนจริงๆครับ เพื่อนผู้หญิงที่เป็นทอม เป็นเพื่อนตั้งแต่ม.2 ) น้องผมรักเพื่อนคนนั้นมากเลย                

เรื่องมันมีอยู่ว่า น้องผมมันเสียเวลาในการหั่นแครอทกับมะเขือเทศประมาณ 1 ชั่วโมง นานใช่ไหมล่ะ แน่นอนครับ น้องผมสามารถ!! หั่นแครอทชิ้นเท่าตูดมด -.,-   แล้วคืนนั้น เธอก็ตั้งใจไม่นอนจะได้ตื่นมาทำกับข้าวทันไปโรงเรียนก่อน 7 โมง (พลังใจเต็ม 100 เลยครับ น้องผมๆๆ ^0^ แต่มันบอกว่า มันดันหลับตอนที่ 2 (แล้วมันจะอดนอนเพื่อ??)-*-) มันก็เลยบอกแม่ให้ใส่เครื่องปรุงในไข่ให้ตอนเช้าหน่อย(คือ มันกลัวเพื่อนรับรสชาติไม่ไหวมั้งครับ 55)  แต่พอตื่นเช้ามา แม่ของน้องผมเขาทำให้เสร็จเลยครับ  หน้าน้องผมตอนนั้น เดาได้ไม่ยากเลยครับ ฮ่าๆๆ  (จากเหตุการณ์ที่มันเล่าให้ผมฟัง พร้อมกับตาแดงๆ ผมว่ามันร้อง ชัวว์ =__________= (มันจะร้องทำไมฟะ มีคนทำให้ก็ดีแล้ว) หน้างี้ เศร้าเชียว เป็นพวกแสดงออกทางสีหน้าอย่างแรง!!) เรื่องแค่นี้เอง     น้องผมขี้แง!!

           แล้วน้องผมมันก็โดนแซวเรื่องทำข้าวกล่องเนี่ยด้วยครับ  เรื่องเพื่อนคนนั้น  มีเพื่อนในห้องเขาแซวมันครับ ประมาณว่า

“แหมๆ ทำให้แต่N ไม่เห็นทำให้เรามั่งเลยนะ ลำเอียง”

“ไอ้M มันรักไอ้N จะตาย” เพื่อนอีกคนนึงพูดขึ้นมา

แล้วดูน้องผมสิคับ อายม้วนหน้าม้วนหลังเหมือนก้นหอย(มันจะอายเพื่อ?? ) หน้างี้แดง กระดาษกระเดิษ ปิดหน้าไปหมด (อ่อ เวลามันเขิล มันจะเอาอะไรซักอย่างมาปิดหน้า เพื่อ???????????) บอกแล้ว น้องผมมันเป็นพวกแสดงออกทางสีหน้า   

นึกถึงเพื่อนคนที่น้องผมทำข้าวกล่องให้ คิดแล้วก็สงสารเพื่อนมันอยู่เหมือนกัน  ต้องคอยป้องกันตัวเองตลอด  ครับได้ยินไม่ผิดหรอกครับ น้องผม นอกจากขี้แงแล้วยัง ขี้-หวง-อีก!! (อาการ7 ขวบ มันแร๊งง!!) มีครั้งนึงที่ น้องผมมันเรียก

เพือนคนนั้น แต่เพื่อนคนนั้น คุยกับเพื่อนอีกคนนึงอยู่(พอม.ปลายแล้วมันแยกห้องกันครับ -_-) เพื่อนมันก็ไม่หัน น้องผมมันก็เรียกอีก เพื่อนคนนั้นรู้แล้วครับว่า น้องผมมันเรียก เขาเลยรีบๆคุยกับคนที่คุยอยู่ให้เสร็จๆไป พอเดินมาหาน้องผม น้องผมมันก็เดินหนี  เท่านั้นแหละครับ (เพื่อนคนที่มันเรียก เขารู้ครับอาการนี้หมายถึง.....)  เพื่อนคนนั้นรีบเดินตามเลย เดินตามไปง้อครับ   โอเคครับ อาการ 7 ขวบน้องผมมันทำงานอีกแล้ว  มันร้องอีกแล้วครับ = =  (โอ๊ยพี่น้อง 16 นะเนี่ย แม่ง เด็ก i^i) หน้าเพื่อนคนนั้นเหวอเลย(มั้ง) สรุปๆ น้องผมมันบอกว่า  “ฮึก... ก็N ไม่สนใจเลยอ่ะ ฮื่อ~” ผมใส่ฟิวริ่งมากไปไหม

 

               ครับ ผมแพล่มแค่นี้ก่อนนะครับ ง่วงงแล้วว  ป่านนี้น้องผมมันคงฝันถึง แทมิน ยูเอฟโอ อยู่แน่ๆเลย มันค่อนข้างคลั่ง เลย แล้วแบง มันหายไปไหนหมดฟร้ะ

 

 

Ps.ข้อมูลบางส่วนผมเว่อร์ไปหน่อยๆนะครับ ^^

Ps2.ต้องขอบคุณเพื่อนๆของน้องผมด้วยครับ สำหรับเรื่องฮาๆ (ที่ให้ผมเอามันมาปิ้ง  =w=)

Ps3.Tag นี้ของผมครับ ผมอัพไว้อ่านสนุกๆ ถ้าไม่พอใจ หรือคล่องใจ ก็กรุณาเอาหน้าของคุณของไปจากTag ผมด้วยจะดีกว่านะ

Ps4. อวยพรวันเกิดล่วงหน้าแก่น้องสาวผมครับ 

Ps5. ผมรักน้องสาวผมนะครับ อ่อ!! น้องผม 7 ขวบนะครับ

 

ดิทเพิ่มนิดนึงฮะ

วันก่อนมันบอกผมว่า

"พี่ค่ะ หนูเกลียดมะเขือเทศ มันเปรี้ยว"

หลังจากนั้นมันก็ชวนผมไปปลูกมะเขือเทศที่บ้าน

ผมก็สงสัยนิดๆฮะ ว่ามันเอาน้ำตาลมาทำไม

ผ่านไปได้พักนึง  อ่า ผมเก็ทแล้วมันเอาน้ำตาลมาใส่ต้นมะเขือเทศ

โอ๊ยย ผมอยากจะบ้า ดีนะที่ผมห้ามทันอ่ะ ไม่งั้นผมว่ามันคงเอาน้ำตาลมาใส่มะเขือเทศทุกวันแน่ Y^Y

แล้วมันก็เถียงผมว่า ทีเอาน้ำแดงใส่กุหลาบขาวมันยังเปลี่ยนสีเลย แล้วเอาน้ำตาลใส่ทำไมมันจะไม่หวาน

ผมว่ากว่ามันจะโต มดแดงแด๊กเรียบบ = =

edit @ 3 Jan 2010 13:00:13 by Domain_Dote

นานมาแล้ว..สมัยที่โลกยังมีพระจันทร์ 2 ดวง มีดวงจันทร์ดวงหนึ่งเป็นผู้หญิง
..กับอีกดวงหนึ่งเป็นผู้ชาย และดวงจันทร์ทั้งสองดวงนี้ ต่างก็รักกันมาก
ดวงจันทร์ทั้งสองไม่เคยแยกห่างจากกัน… ...ทุกๆ คืนเมื่อมองไปบนฟ้า
จะเห็นดวงจันทร์ทั้งคู่ อยู่เคียงข้างกันเสมอ..

แต่แล้ววันหนึ่ง..
ดวงจันทร์ผู้หญิงได้ไปพบกับดวงอาทิตย์ ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิงหลงใหลในแสงเจิดจ้าของดวงอาทิตย์
จนเลื่อนตัวตามดวงอาทิตย์ไปทีละน้อย ทีละน้อย .และก็แยกมาจากดวงจันทร์อีกดวงหนึ่งในที่สุด...
เมื่อค่ำคืนมาถึง.. จึงมีดวงจันทร์ผู้ชายเหลืออยู่ เพียงดวงเดียว ...

ส่วนดวงจันทร์ผู้ชายก็ได้แต่ตามหา ดวงจันทร์ผู้หญิงไปทุกหนทุกแห่ง
.คืนแล้วคืนเล่า วันเวลาล่วงผ่านไป แต่ดวงจันทร์ผู้ชายก็ไม่สามารถหาดวงจันทร์ผู้หญิงได้พบ.. .....
ด้วยความคิดถึง และอยากพบดวงจันทร์ผู้หญิงให้เร็วที่สุด ทำให้ดวงจันทร์ผู้ชายคิดว่า
"หากเรามัวแต่ตามหาอยู่อย่างนี้ คงไม่ได้เจอแน่ๆ" จึงตัดสินใจ.. ระเบิดตัวเอง เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ไปทั่วทั้งจักรวาล เพื่อให้ชิ้นส่วนแต่ละชิ้น ออกตามหาดวงจันทร์อีกดวงหนึ่งนั้น...

เมื่อเวลาผ่านไป ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิง ได้เห็นถึงความจริงว่า..
แม้ดวงอาทิตย์จะส่องแสงเจิดจ้า สวยงามสักปานใด แต่ดวงอาทิตย์ก็มิได้ส่องแสงเจิดจ้า แต่เพียงเธอเท่านั้น
ยังส่องแสงไปยังดาวดวงอื่นๆ อีกมากมาย ดวงจันทร์ผู้หญิงจึงกลับมาหาดวงจันทร์ผู้ชายอีกครั้ง...
แต่หาเท่าไรก็หาดวงจันทร์ผู้ชายไม่พบ ต่อมาจึงได้รู้ว่า ดวงจันทร์ผู้ชายยอมระเบิดตัวเอง เพียงเพื่อตามหาตน
จนกระจัดกระจายเป็นเศษเสี้ยวเล็กๆ
ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิงรู้ว่าไม่มีวันที่จะได้เจอ
กับดวงจันทร์ผู้ชายอีกต่อไปแล้ว จึงได้แต่โศกเศร้า และเสียใจ ....
แต่ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่ที่ดวงจันทร์ผู้ชาย มีต่อดวงจันทร์ผู้หญิง ทุกค่ำคืนจึงพยายามเปล่งประกายแสง
ที่ยังเหลืออยู่เพียงน้อยนิดของตน ส่งให้ถึงดวงจันทร์ผู้หญิง
เกิดเป็นแสงพร่างพรายเต็มท้องฟ้า เคียงข้างดวงจันทร์ จนเกิดเป็นดวงจันทร์และดวงดาว ให้เราเห็นจนถึงทุกวันนี้
หากเรามองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืน วันไหนที่เห็นจันทร์สวยสด

วันนั้น คุณก็จะไม่เห็นดาวดวงเล็กดวงน้อยส่องแสง หรือ วันใดคุณเห็นดาวเปล่งประกายเต็มฟ้ามืด
วันนั้น คุณก็จะไม่พบดวงจันทร์.... .....เขาและเธอ ไม่อาจพบกันตลอดกาล.....     สิ่งที่น่าเศร้าในชีวิต คือการพบคนที่มีความหมายอย่างมากสำหรับเรา แต่มาค้นพบภายหลัง ว่าเราไม่ได้ถูกกำหนดมาเพื่อสิ่งนั้น และจะต้องปล่อยให้ผ่านพ้นไป    

การมอบความรักทั้งหมดให้ใครสักคน ไม่ได้เป็นหลักประกันว่า
เขาจะรักเราตอบ อย่าหวังที่จะได้รักตอบ แต่จงรอให้มันงอกงาม
ขึ้นในหัวใจเขา แต่ถ้ามันไม่ได้เป็นเช่นนั้น ก็ให้พอใจว่าอย่างน้อย
มันก็ได้งอกงามขึ้นในใจของเรา

จบแล้วคร่ะ T^T เศร้าจังๆ